Open brief aan het Synthforum en de leden

Dit doet me denken aan...



Maar ik weet ook dat het UWV rare (= belachelijke) beslissingen kan maken. Ik kan me dan ook zomaar voorstellen dat ze je afraden (verbieden?) te werken (terwijl je het wel graag zou willen c.q. kunnen).
 
Als ik deze verhalen zo lees en naar mijzelf kijk dan krijg ik bijna de indruk dat je een psychische aandoening moet hebben om muziek te maken.
Zelf heb ik in oktober vorig jaar na een depressie de diagnose "autisme spectrum stoornis" gekregen wat eindelijk een verklaring is waarom ik al minstens 30 jaar last van regelmatig terugkerende depressies heb.
Ik vermoed dat het er mee te maken heeft dat je informatie anders verwerkt waardoor je gevoeliger op situaties reageert en dat weer via een vorm van kunst probeert te uiten.
 
Inderdaad Katie, ik heb geprobeerd weer te werken maar toen keerde het werk zich ook tegen me, de bedrijven waar ik werkte gingen of failliet of konden me niet meer betalen (ik was offset drukker) dus toen werd het ik mag niet werken en je krijgt geen hulp om iets anders te leren, m.a.w. sterf maar...
-

Dit doet me denken aan...



Maar ik weet ook dat het UWV rare (= belachelijke) beslissingen kan maken. Ik kan me dan ook zomaar voorstellen dat ze je afraden (verbieden?) te werken (terwijl je het wel graag zou willen c.q. kunnen).
 
WoW, wat een mooie eerlijke verhalen allemaal. Ik heb zelf al mijn hele leven astmatische bronchitis. Met dat labeltje krijg je al gauw te horen dat een hoop dingen niet mogelijk zijn.

Ik heb dit jaren gecompenseerd door te roken/blowen/zuipen/drugs te gebruiken en lange nachten (als dj) te maken. Op een zeker moment ben ik hierdoor mijn baan kwijt geraakt.

Ik kreeg daarna een leuke baan in de schoot geworpen en dat heeft mijn ogen geopend, ik realiseerde me goed dat de levensstijl die ik ambieerde geen goede boterham op de plank bracht en ben ik vol voor mijn werk gegaan.

Dit resulteerde weer in een burn-out. Uiteindelijk ben ik hierdoor gaan mediteren, gestopt met blowen/roken/drugs en ben gaan hardlopen (waarvan ik altijd heb gedacht dat ik dit met mijn astma nooit zou kunnen).

Inmiddels ben ik getrouwd met mijn lieve vrouw (die mijn produceer hobby steunt tot en met!) en heb ik 2 prachtige dochters van 7 en 1.

Ik denk dat bij iedereen het leven soms ontzettend kut is, maar ik denk en hoop dat er voor iedereen altijd wel licht aan de horizon is.

X
 
Dit alles lezende, wil ik wel opmerken dat ik zelf over mijn situatie graag enige discretie behoud.
Ik heb de ervaring dat vervelende types misbruik kunnen maken van kennis daarover.

Ook heb ik de afgelopen jaren webredactiewerkzaamheden verricht voor een stichting die opkomt voor mensen met een beperking (zoals dat nu eenmaal heet). En ik heb er respect voor wat mensen ondanks hun beperking allemaal nog kunnen! En dat mag ook benoemd worden.
 
Laatst gewijzigd:
Wat een interessant topic en wat een indrukwekkende verhalen.
Zelf ben ik ook volledig afgekeurd.
Dit vanwege mijn ASS (autisme) en ook ADD (zonder de H).
Heb hierdoor zeer veel problemen met (zowel externe als interne) prikkels, sociale omgang, druk (zoals op de werkvloer) etc.
Verder heb ik het vermoeden dat ik bipolaire klachten heb.
Kan soms erg ondernemend en energiek zijn, maar anderzijds ook erg futloos en teruggetrokken.
Er is te weinig evenwicht in mijn doen en laten en daardoor vinden anderen het ook erg moeilijk om hoogte van me te krijgen.
Vind mezelf vaak ook erg wispelturig.
Daar heb ik wel erg de balen van.
Werk hier dan ook nog steeds aan.
 
Laatst gewijzigd:
Ja, inderdaad jammer als er over serieuze reacties - die er mogelijk ook nog wat toe kunnen doen (!) - lacherig wordt gedaan en vergeleken worden met Jomanda achtige toestanden.:( Meestal komt dit door onwetendheid.

Tja, ik kan er soms ook wel wat iebel van worden als mensen met het zoveelste goedbedoelde advies komen, vaak niet gehinderd door enige kennis van zaken, hoe ik wel van mijn depressie af kan komen.
Het is vaak niet eens dat mensen iets adviseren dat mij ergert, maar de stelligheid waarmee ze dat doen. Daarin zit dan vaak ook een fundamenteel onbegrip van het probleem ingebakken.
Zodra het over klachten van psychische gaat zie je dat veel mensen er vanuit gaan dat je daar in grote mate zelf invloed op hebt. Daarmee ontken je naar mijn mening in grote mate het 'ziek zijn' van de persoon.

Bovendien is er bij zulk advies vaak de vooronderstelling dat men met een nieuwe invalshoek komt. Alsof ik in mijn wanhoop niet zelf al van alles geprobeerd heb in de loop der jaren.

Noch mediteren, noch Yoga, noch Zen of positief denken gaan mij van mijn depressies afhelpen.
Daarmee ontken ik niet dat het voor sommige personen een hulpmiddel kan zijn, maar voor mij dus duidelijk niet.
Overigens geloof ik wat dat betreft ook niet zo in de therapeutische kracht van muziek.
Muziek maken helpt mij wel wat betreft afleiding, maar niet meer of minder dan andere zaken die ik ter afleiding doe.

Nogmaals, hiermee wil ik niet ontkennen wat deze zaken voor anderen kunnen betekenen, doch slechts hoe ik ze ervaar.
 
Een probleem is dat sommige mensen alleen vanuit hun zelf kunnen denken of denken dat ze op de stoel van de psycholoog / psychiater zitten.
Een ander probleem is dat er te weinig echt goede psychologen / psychiaters zijn. En sommige kampen zelf met (psychische) problemen.

Ik heb overigens zelf geen psychische klachten. Zelfs somberheid komt maar enkele dagen per jaar voor en een lekker stevig uptempo muziekje opzetten helpt dan al.
Maar ik ken iemand (met psychiatrische problemen) die zich opgehangen heeft en iemand die het geprobeerd heeft. Dat komt dan wel ff hard bij je binnen...
...maar de stelligheid waarmee ze dat doen.
Dat ergert mij ook!
 
Als advocaat van de duivel, maar kritiek mocht las ik hierboven...

Als je ervan uitgaat dat iedereen maar moet "zien" of snappen dat je (geestelijk) ziek bent, terwijl voor een goede hulpverlener die daar jaren voor gestudeerd heeft dat soms al extreem lastig is... Ga je ook wel heel erg kort door de bocht. Die mensen ontkennen daar niks mee. Ze zien het gewoon niet. De wereld en zeker internet is voor 99% gebaseerd op uiterlijke schijn volgens mij. Vind ik dat jammer? Ja. Maar realiteit is gewoon ook een bitch af en toe.

Ik ken ook wel een aantal mensen die zo dachten, tot ze zelf een keer tegen een muur opliepen. Zo werkt dat met veel in het leven. Je weet niet hoe iets smaakt als je het nooit proeft.
 
Ik ben het maar ten dele met je eens. Als je niet meer in staat bent om te werken en dus niet op je werk verschijnt, mag het duidelijk zijn dat er iets bijzonders met je aan de hand is. Gebroken poot, omdat je weer bent gaan skiën: fruitmand, kaart van de afdeling, alle begrip van de bedrijfsarts. Thuis door psychische problemen: dodelijke stilte...... Vaak, niet altijd. Er zijn genoeg werkgevers en collega's die er anders mee omgaan, maar het overgrote deel van werknemers dat uitvalt door psychische klachten stuit op een muur van onbegrip bij collega's, vrienden, familie, bedrijfsartsen en uitkeringsinstanties.
 
Dat zeg ik toch. Uiterlijke schijn.
Een gebroken poot is letterlijk zichtbaar. Een depressie of andere psychische aandoeningen in de meeste gevallen totaal niet, tot het (veel te) te laat is.
Niet op je werk verschijnen is voor je collega's vaak nasty. Daarbij zijn je collega's (vaak) niet je gekozen vriendenkring/vertrouwelingen. Tel daarbij een lading vooroordelen op en je beland in de realiteit.

NB. Een collega die na skivakantie/zoveelste sportblessure "ziek" thuis blijft is vaak ook geen begrip voor hoor. Maar dat terzijde. Wij hadden op het werk ook mensen die niet kunnen lopen (rolstoel/dwarslaesie) maar prima konden werken. Vaak is er zat vervangend werk/thuiswerk mogelijk voor de meeste fysieke aandoeningen. Dat je dan makkelijk ziek thuis kan blijven.... Tja... Wat moet ik daar van zeggen?
 
Het niet altijd zichtbaar zijn van psychische klachten heeft voordelen en nadelen..
Voordeel voor mij was dat ik jarenlang reguliere jobs met verantwoordelijkheden had. En mijn collega's nergens van wisten.
Nadeel is dat iedereen denkt dat het wel meevalt, als het slechter met je gaat. En sommigen denken dat je je aanstelt.

De laatste jaren is er wel veel veranderd, ook mede door het rigide overheidsbeleid.
En loop je als je iets afwijkt van de 'normale Nederlander' eerder het risico gepest en buitengesloten te worden. Ook door werkgevers en collega's.
Tegenwoordig moet je daarnaast nog uitkijken dat je niet onder het minimumloon betaald wordt...

Ook steunen mensen met een beperking elkaar niet altijd.. En is er zelfs soms onderlinge strijd..

:koffie:
 
Ik raakte enige jaren geleden in Utrecht bij toeval met iemand in gesprek die heel erg verbrand was in haar gezicht. Ik merkte dat ik schrok en ik hoopte dat ze dit niet gezien had. Maar je ziet echt IEDEREEN kijken. Ik vond ook niet dat ik er met haar over moest beginnen, maar ze begon er zelf over te praten. Dat ze graag als normaal behandeld zou willen worden, maar dat dit zo onmogelijk was.
 
De opmerking over Jomanda is wel een gewone grap, jongens en meisjes.
Deze gaat over tegeltjeswijsheden. Natuurlijk moet je ook grappen kunnen maken, zeker als de plaatser zelf aangegeven heeft ook zijn problemen te hebben. Relativerende humor dus. Ik moet opmerken dat ik dat lastig vond aan te leren. Toch merk ik dat ik met het erkennnen van mijn persoonlijke sores de humor zelfs extra louterend werkt.

Geheel off topic maar wel mijn lijfspreuk: “ Niets zo irritant als een tegel aan de wand “. :)
 
Mooi Arjan dat je dit wilt delen en ook van de anderen die openlijk over hun problemen willen vertellen! Je denkt al gauw dat je de enige bent die wat anders is maar blijkbaar zijn er toch veel meer :). Ik weet niet meer hoe ik hier op het forum terecht ben gekomen, volgens mij was ik op zoek naar info over de a6 die ik net had gekocht. Ben toen blijven hangen en heb hier veel info opgedaan. Kwam hier eerst zo'n beetje iedere dag even kijken maar de laatste jaren is dat wel minder geworden. Toch is dit het enige forum wat ik bezoek.
Ben zelf niet volledig afgekeurd maar door mijn problemen ben ik wel terecht gekomen bij de sw. Ben wat een moeilijk figuur die niet kan omgaan met werkdruk en veel prikkels. Onder druk presteer ik niet en raak ik gestrest. Als ze me m'n gang maar wat laten gaan is er niet zo heel veel aan de hand.
 
De opmerking over Jomanda is wel een gewone grap, jongens en meisjes.
Deze gaat over tegeltjeswijsheden. Natuurlijk moet je ook grappen kunnen maken, zeker als de plaatser zelf aangegeven heeft ook zijn problemen te hebben. Relativerende humor dus. Ik moet opmerken dat ik dat lastig vond aan te leren. Toch merk ik dat ik met het erkennnen van mijn persoonlijke sores de humor zelfs extra louterend werkt.

Geheel off topic maar wel mijn lijfspreuk: “ Niets zo irritant als een tegel aan de wand “. :)

100% mee eens! Uhh, nee, nu moet ik dat toch een beetje relativeren: 99% mee eens!
 
@VL7: 100% mee eens! Uhh, nee, nu moet ik dat toch een beetje relativeren: 99% mee eens!
Relativeren is idd een kunst die je moet leren, waarbij je wel in de gaten moet houden dat je niet alles "dood" relativeert, dus dat niks meer belangrijk is...
 
Laatst gewijzigd:
Het niet altijd zichtbaar zijn van psychische klachten heeft voordelen en nadelen..
Voordeel voor mij was dat ik jarenlang reguliere jobs met verantwoordelijkheden had. En mijn collega's nergens van wisten.
Nadeel is dat iedereen denkt dat het wel meevalt, als het slechter met je gaat. En sommigen denken dat je je aanstelt.

De laatste jaren is er wel veel veranderd, ook mede door het rigide overheidsbeleid.
En loop je als je iets afwijkt van de 'normale Nederlander' eerder het risico gepest en buitengesloten te worden. Ook door werkgevers en collega's.
Tegenwoordig moet je daarnaast nog uitkijken dat je niet onder het minimumloon betaald wordt...

Ook steunen mensen met een beperking elkaar niet altijd.. En is er zelfs soms onderlinge strijd..

:koffie:

Ben het met die laatste zin ook vollefig eens.
Zelf heb ik autisme (ASS) en ook ADD (zonder de H) en ook ik merk van iets van een onderlinge strijd.
Ook bij mij op de werkvloer.
 
ach ja, ik vind dat iedereen gewoon moet denken wat ie is ..........
 
Back
Top