Ehh... foutje! Dat is nou juist waarom de piano is uitgevondenOp de voorgangers was emotie niet mogelijk. De piano wordt daarmee 'het' instrument van de romantiek, naast de viool.
Wout
Da's weer in de zelfde val trappen joch. Op de voorgangers van de piano was emotie en expressie even goed mogelijk als op de piano. 't verschil zit em in HOE je dat deed en hoe je PUBLIEK expressie percipieerde. Bij de clavicembel was men aangewezen op subtiele tempowijzigingen, ornamentiek en een soort subliminale aanslagtechniek (ok, dat was virtuozenmaterie). Op de clavichord kon je emo-freaken met aanslagtechniek en geluidssterkte en al hetgeen je op piano kon, het was alleen een HYPERstil ding met sustain quasi 0. Het voordeel aan je piano was dat de kwaliteiten van een clavichord gecombineerd werden met een clavicembel en je nu tenminste ook kon spelen in een kamer groter dan een toilet. Ten tweede kwam daar plots een keivettige sustainpedaal bij en hup, de piano was a rising star. Inderdaad sprong bach geen 10 meter in de lucht toen hij dat ding voor de eerste keer bespeelde. Hij had ervoor al 60 jaar op clavicembels gespeeld en een paar jaar later was ie de pijp uit.
Mitta
Het gaat mij om de kwaliteit van de muziek.
